10 8 2006 Ending
Thank a lot for everything.
10 8 2006 Ending
Thank a lot for everything.
ชื่อเพลง/Title : อัลบัม/Album : Cubic World
ศิลปิน/Artist : Playground (RIP Studio)
:: อยากให้ช่วงเวลาเหล่านี้อยู่กับเราไปนาน ๆ ได้ไหม ::
ทุกคราวที่เราได้เจอกันนั้น ช่างแสนสุขใจ
เฝ้าแต่นับเวลาที่ผ่าน เมื่อไหร่จะถึง วันที่เฝ้ารอวันนี้
แต่ว่าเวลาที่หมุนผ่านไป
มันบังคับให้เราต้องไกลกัน
อีกในไม่ช้า
* ก่อนทุกสิ่งจะไม่อาจย้อนกลับมา
ฉันอยากจะขออะไรสักอย่างก่อนจะได้ไหม
(โปรดเถอะ โปรดเถอะ โปรดเถอะ โปรดเถอะ)
** ขอให้ช่วงเวลาดี ๆ อยู่กับเราไปอย่างนี้
เป็นความทรงจำที่จะไม่ลบไปจากใจ
อยากขอให้เธออยู่นาน ๆ ได้ไหม
เพราะช่วงเวลานี้คือช่วงเวลาที่ดีที่สุดของวัน
ทุกสิ่งรอบกายในวันวันนี้ดูช่างสวยงาม
แต่ไม่มีภาพใดที่สวยเกินกว่าภาพที่เธอคนนี้ในช่วงเวลาตอนนี้
ขอบคุณที่ร้องให้ฟัง
จะจดจำเอาไว้
ข้างหูเลย
ช่วงนี้ดูเป็นวันยุ่งๆของเราน่าดูเลย
เธอ...รับปริญญา
ส่วน ฉัน...โปรเจค
เธอ...ว่าง แต่ยุ่ง
ฉัน...ไม่ว่าง แต่ก็ยุ่ง
เธอมีเวลามาหา
แต่ฉันไม่มีเวลาให้
...แย่จัง...
ขอโทษนะ
และ ขอบคุณที่มาหา
จริงๆวันนี้ฉันเองก็ยุ่งมาก
และจริงๆ ฉันก็พยายามจะไม่เขียนไดอีก
แต่ฉันก็อดไม่ได้..
ฉันกลัวจะลืม...มัน
ลืม...ความรู้สึกดีๆในตอนนี้
ขอแอบบันทึกไว้หน่อยนะ
เธอเองคงยุ่งนไม่มีเวลาเข้ามาดูหรอก
ไม่เป็นไร...ฉันอยากเขียนไว้เฉยๆ
ยินดีด้วยกับ ปริญญา
เรียนจบแล้วนะ
เกือบจะไม่ไปแล้วสิ
แต่เพราะประโยคสุดท้ายของเธอ
ก่อนออกไป...
"อยากให้หนูไปด้วยจัง"
เค้ามานั่งนึกถึงความรู้สึกคนรับปริญญาแล้ว
ถ้าเค้ารับปริญญา
เค้าก็คง....
สรุป...ไปดีกว่า
ครั้งเดียวในชีวิต....ใช่ม้า???
ไม่ไปได้ไง?
โดด quiz เลย เศร้า
เอาน่า...
ดีใจที่ ได้ไปอยู่ตรงนั้น
ดีใจที่ เธอบอกว่าเธอถ่ายรูปกับฉันมากที่สุดแล้ว
ดีใจที่ ได้เจอป๋ากับแม่
ดีใจที่ ได้รู้จักเพื่อนๆของเธอ
ดีใจที่ วันนั้น เธออุตส่าใส่ชุดครุยมาตอนเที่ยงคืน มาถ่ายรูปกับฉัน
ดีใจที่ เธอมาอยู่กับฉัน
เสียใจที่ ไม่ค่อยมีเวลาให้
เสียใจที่ ช่วงนี้เป็นช่วงยุ่งๆของฉัน
เสียใจที่ กิ๊ก ไม่ได้มา ไม่ได้เจอเลย
เสียใจที่ โดด quiz (นิดนึง)
เสียใจที่ ปล่อยเธอรอกินข้าว 2 ชม.
เสียใจที่ เธอต้องกลับไปทำงานแล้ว
อ้อ...ดีใจที่ ได้ไปเจอที่ซีคอนด้วย
อยากเป็นฝ่ายไปหา
ให้เธอได้รู้สึกดี เวลาที่ฉันรู้สึกตอนเธอมาหาฉัน
แต่..เสียใจที่ ลืมว่าเธอไม่สบาย ชวนกินติมเฉยเลย
ขอโต๊ดดด
ครบครึ่งปีแล้วที่รู้จักกันมา
เป็นงง..ตอนปลุกเธอมาดูฟุตบอลนัดชิง
"ดีใจนะที่วันนี้ยังมีหนูอยู่
ดีใจที่วันนี้เรายังรักกันอยู่...."
ซะอย่างงั้นเลยนะ
ขนาดตอนโทรไปก่อกวนตอนหลับ
เธอไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ
รับโทรศัพท์ได้ไง
แถมพูดไม่รู้เรื่องด้วยนะ
ยกเว้น
"รักหนูนะ"
แล้วก็หลับไป เฮ้ออออ คนเรา
"ซารังเฮโย" ค่ะ
ดีใจเหมือนกัน
ที่ผ่านมาครึ่งปีแล้วนะ
จะว่าเร็วก็ไม่ จะว่าช้าก็ไม่ใช่อีก
ไม่ค่อยได้เจอกัน
แต่สรุปก็ยังไม่มีวันไหน....ที่เราไม่คุยกันเลย
มีเรื่องราวมากมาย
ได้เติบโตไปพร้อมๆกัน
ขอบคุณนะค่ะ แด๊ดดี๊ของหนู
"รักแด๊ดมากมายค่ะ"
ปล.
ขอบคุณที่อุตส่าห์กลับมานอนบางกะปิ เพื่อชาร์จแบต
กลัวเค้าติดต่อไม่ได้ซะอย่างนั้น >O<
น่ารักเกิ๊นนนนน อิอิ ไม่รักยังไงไหวเนี่ย